- - Canzone voor zang en piano van Wim Henderickx.

CANZONE
voor zang (sopraan, mezzosopraan, alt, tenor, bariton en bas) en piano

CANZONE werd gecomponeerd als opdrachtwerk voor de halve finales van de Koningin Elisabethwedstrijd van België 2008 (www.imkeb.be).
Deze compositie voor zang en piano werd geschreven op een gedicht van Francesco Petrarca.
Het sonnet vertolkt de eenzaamheid en de verlatenheid. De dichter beschrijft de nood om zichzelf te isoleren om zo zijn innerlijke gedachten en conflicten te ordenen.

Het werk is gecomponeerd voor de verschillende stemtypes, nl. sopraan, mezzosopraan, alt, tenor, bariton en bas.

De virtuoze pianopartij heeft meer dan enkel een begeleidende functie, ze zorgt voor de psychologische ondersteuning van de zanger. Piano en zang becommentariëren elkaar voortdurend.

De complexe en gedifferentieerde ritmiek geeft het werk een vrij en soms bijna improvisatorisch karakter.
Het tonig materiaal kwam op een vrij intuïtieve manier tot stand. Terugkerende akkoordconstructies en melodische fragmenten zorgen voor de muzikale eenheid.
De prosodie van dit Italiaanse vers (lengte van lettergrepen, toonbewegingen) werd getrouw gevolgd.

Solo e pensoso i piu deserti campi
vo mesurando a passi tardi e lenti,
e gli occhi porto per fuggire intenti
ove vestigio uman l’arena stampi.

Altro schermo non trovo che mi scampi
dal manifesto accorger de le genti,
perché ne gli atti d’allegrezza spenti
di fuor si legge com’io dentro avampi:

si ch’io mi credo omai che monti e piagge
e fiumi e selve sappian di che tempre
sia la mia vita, ch’è celata altrui.

Ma pur si aspre vie né si selvagge
cercar non so ch’Amor non venga sempre
ragionando con meco, et io co llui.